Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σου και ειδικά τους τελευταίους μήνες, σκέφτεσαι τι θα κάνεις όταν φτάσει ο ερχομός του μωρού σου, σε κατακλύζει το άγχος, η ανυπομονησία και οι συζητήσεις με φίλες σου μαμάδες γίνονται καθημερινές. Το πρώτο θέμα που όλες σκεφτόμαστε είναι το κομμάτι του θηλασμού. Θέλω να θηλάσω; Θα τα καταφέρω; Πώς θα είναι; Θα πονάω; Θα τρώει αρκετά το μωρό μου;
Όλα αυτά γυρνάνε μέσα στο κεφάλι σου και οργανώνεις το τι θα συμβεί μετά την άφιξη του μωρού.
Φυσικά ό,τι έχεις προγραμματίσει δεν σημαίνει ότι θα γίνει κιόλας. Όχι γιατί θα είσαι εκείνη η άτυχη που τίποτα δεν πήγε καλά αλλά γιατί για να υπάρξει επιτυχημένος θηλασμός υπάρχουν πολλοί παράγοντες που δεν έχεις υπολογίσει.
Ας ξεκινήσουμε με την απόφαση του να μην θηλάσεις ή να επιλέξεις τη μεικτή σίτιση. Ένα ταμπού που δεν θα έπρεπε να υπάρχει, καθώς ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να αποφασίζει για το σώμα του και κανείς δεν πρέπει να τον κατακρίνει γι’αυτό. Εάν λοιπόν ανήκεις σε αυτή την κατηγορία, μην νιώσεις ποτέ τύψεις ότι θα είσαι κακιά μαμά, ή λιγότερο μαμά επειδή θα επιλέξεις για το μωράκι σου τη φόρμουλα.
Εάν πάλι είσαι από αυτές που θέλουν να ζήσουν το ταξίδι του θηλασμού, προετοιμάσου για όλα τα ενδεχόμενα!
Μεγάλη βοήθεια, ειδικά εάν γίνεσαι για πρώτη φορά μαμά θα ήταν να κάνεις κάποια σεμινάρια τοκετού-λοχείας-θηλασμού, καθώς θα σου παρέχουν χρήσιμες συμβουλές, οδηγίες και τρόπους για να επιτύχεις στην διαδικασία αυτή.
Μέχρι εδώ όλα καλά! Νιώθεις σίγουρη και έτοιμη για όλα όσα θα έρθουν. Και φτάνει η στιγμή που παίρνεις το μωρό αγκαλιά. Τα συναισθήματα σε κατακλύζουν και οι μαίες σε βοηθούν να πιάσει το μωρό το στήθος. Τότε καταλαβαίνεις ότι αυτός ο δρόμος θα είναι δύσκολος και θα χρειαστεί να έχεις πείσμα και υπομονή. Και οι θηλές σου τις πρώτες κιόλας ώρες αρχίζουν και πονάνε και πληγώνονται αλλά εσύ συνεχίζεις γιατί ξέρεις ότι στο τέλος θα τα καταφέρεις. Εννοείται βέβαια ότι υπάρχουν και μωράκια που πιάνουν απευθείας το στήθος και όλα κυλάνε ομαλά! Το μέλημα όλων των γονιών είναι το παιδί τους να τρέφεται επαρκώς και σωστά και το ταξίδι αυτό για εσένα μπορεί να τελειώσει γρήγορα, εάν ο παιδίατρος κρίνει ότι το βρέφος χρειάζεται κάποιο συμπλήρωμα. Μην στενοχωρηθείς, μην θεωρήσεις ότι δεν προσπάθησες και μην απογοητευτείς.
Υπάρχουν βέβαια και οι περιπτώσεις, που παρά τις καθημερινές δυσκολίες που προκύπτουν-ειδικά τον πρώτο καιρό-ο θηλασμός είναι επιτυχής.
Παρακάτω θα σου περιγράψω την δική μου εμπειρία και θέλω να συνειδητοποιήσεις ότι ο κάθε άνθρωπος τη βιώνει διαφορετικά και όλα εξαρτώνται από το μωράκι σου και τις ανάγκες που θα έρθουν με το πέρας του χρόνου.
Εγώ λοιπόν ήμουν από εκείνες που είχα πειστεί ότι θέλω να θηλάσω αποκλειστικά και ότι θα προσπαθήσω μέχρι να τα καταφέρω. Είχα προετοιμαστεί, παρακολουθώντας ειδικά σεμινάρια (control freak alert!), είχα αγοράσει θήλαστρο (εδώ να σημειώσω ότι δεν το χρησιμοποίησα ποτέ!) και ήμουν έτοιμη να εφαρμόσω όλα όσα είχα μάθει. Το καλύτερο δώρο της ζωής μας έφτασε ανήμερα Πρωτοχρονιάς και ενημέρωσα με μεγάλη αποφασιστικότητα τις μαίες ότι δεν χρειάζομαι μπιμπερό και φόρμουλα. Την πρώτη κιόλας στιγμή που έβαλα το μωρό στο στήθος συνειδητοποίησα ότι η στάση που είχα επιλέξει να εφαρμόζω δεν βόλευε το παιδί. Αυτό σε συνδυασμό με την κούραση, την αυπνία, τον πόνο στις θηλές με οδήγησε με τρομερές τύψεις να δώσουμε 10ml ξένου γάλακτος. Την επόμενη μέρα οι ενοχές μου με κατέκλυζαν και απαγόρευσα στις μαίες οποιαδήποτε άλλη βοήθεια με φόρμουλα. Εδώ να σημειώσω ότι ο γιος μου ήταν και συνεχίζει να είναι ένα δύσκολο παιδάκι στο θέμα φαγητού και ύπνου (13 μηνών και ακόμη ξυπνάμε τα βράδια κάθε μια με δύο ώρες!) και εγώ ως άπειρη μαμά κάθε φορά που το μωρό έκλαιγε το έβαζα στο στήθος με σκοπό να φτάσω ένα χρόνο αργότερα να έχω μάθει στο παιδί άθελά μου ότι η λύση για όλα είναι το στήθος. Τους πρώτους πέντε μήνες όλα κυλούσαν ομαλά και θεωρούσα ότι όταν αποφασίσω να σταματήσω το θηλασμό το παιδί θα προσαρμοστεί αμέσως στη νέα συνθήκη, αφού θα ξεκινούσαμε και τις τροφές, δεν θα με είχε πια ανάγκη να τον θηλάζω και ότι θα μπορούσα να του δώσω και πιπίλα για να μην νιώθει στις αρχές τόσο απότομη “μοναξιά’’. Όταν μπήκαμε στους έξι μήνες θέλησα να κόψω το θηλασμό γιατί είχα αρχίσει να κουράζομαι. Οι προσπάθειές μου είναι βέβαια ανεπιτυχείς μέχρι σήμερα για πολλούς λόγους. Εάν λοιπόν γυρνούσα το χρόνο πίσω, δεν θα πίεζα τον εαυτό μου τόσο γιατί δεν είχα να αποδείξω σε κανέναν τίποτα. Για εμένα το κομμάτι θηλασμός δεν είναι συνολικά μια θετική εμπειρία, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι σε σένα θα συμβεί το ίδιο!
Άκουσε λοιπόν το ένστικτό σου και τις ανάγκες του μωρού σου, δοκίμασε αυτά που θα σε κάνουν να νιώθεις καλύτερα και επέλεξε αυτό που ταιριάζει και στους δυο σας. Ό,τι και αν διαλέξεις είσαι η καλύτερη μαμά που θα μπορούσε να έχει το μωράκι σου!
